VOICE OF PARS
اندیشه و نگاه
صدای پارس، تلاقی موسیقی، اندیشه و فرهنگ پارسی است؛ جست‌وجویی برای آگاهی، با ریشه در حافظه و نگاه رو به آینده.
خوانشی تحریریه‌ای از زبان و آثار پروژه؛ نقل‌قول‌های مستقیم با منبع مشخص شده‌اند.
آگاهی؛ آغازِ پرسیدن
«اندیشه، اندیشه را اصلاح می‌کند»؛ این ترجمهٔ تحریریه از جملهٔ معرفی صدای پارس در X است. در این نگاه، فکر پایان راه نیست: می‌توان آن را دوباره خواند، پرسید و تغییر داد. آگاهی در کنار شنیدن شکل می‌گیرد؛ شنیدن صدایی دیگر و بازنگری در صدای خود.
فرهنگ؛ حافظه‌ای برای ساختن
هویت پارسی در نام و آثار این پروژه حضور دارد؛ در واژه، تصویر و صدا. این حضور، زبان شاعرانهٔ پروژه است. حافظهٔ تاریخی دعوتی به خواندن و شناختن است؛ هرجا سخن از یک ادعای تاریخی باشد، باید از تصویر شاعرانه فاصله گرفت و به منبع بازگشت.
موسیقی، فلسفه و عرفان
یادداشت آغاز، صدای پارس را جایی معرفی می‌کند که موسیقی، فلسفه و عرفان در هم می‌پیوندند. موسیقی در این مسیر فقط همراهِ واژه نیست؛ راهی برای تجربه‌کردن پرسش‌هاست. آلبوم «من پارسی‌ام» این جست‌وجو را در شش قطعه دنبال می‌کند: از بیان هویت تا تصویر بهار.
مسئولیت؛ از اندیشه تا آفرینش
بازسازی در زبان این پروژه با آگاهی و آفرینش پیوند دارد: خواندن، سنجیدن و ساختن. مسئولیت فردی از همین کارهای کوچک آغاز می‌شود. واژه‌ای روشن‌تر، اثری تازه و گفت‌وگویی دقیق‌تر می‌تواند ادامهٔ این مسیر باشد.
از کجا آغاز کنیم؟
یادداشت آغاز و منبع اصلیاندیشه، اندیشه را اصلاح می‌کندآلبوم من پارسی‌ام