متن ترانه؛ زبان و تصویرپردازی اثر با بیان شاعرانهٔ آن حفظ شده است.
من ایرانی نیستم — من پارسی اَم،
از تَبار خورشید، از نسلِ کورُش.
اونا اسمِ خاک منو عوَض کردن،
ولی خونِ من هنوز داره می‌سوزه با نامِ " پارس" در رَگ هام.
با تیغِ قلم جَنگیدم، نه با شمشیر،
با تاریخِ دروغ که ساختنِش با زنجیر.
صَدها سالِه مارو از ریشه بُریدن،
ولی ما دوباره از خاکستر، طلوع کردیم با تَقدیر.
می‌گن ایران، ولی من می‌گم پارس،
چون اون اسم، یه جَعل بود تو کتابای خاص.
از داریوش تا کوروش تا مولانا،
ما تَمَدُنی بودیم قبل از هر مِلّت و هر قاعِده و نِژاد.
نقشه رو بُریدن، ما رو تَقسیم کردن،
اسم‌هامونو بُردن، مَرز کشیدن، اما…
حَقیقتو نمی‌تونن بسوزونن با جَعل،
چون نورِ پارس از دلِ شب می‌زنه بیرون هر بار.
اون شیر هنوز روی پَرچمِ روحَم زنده‌ست،
اون خورشید هنوز روی پیشونیم تابنده‌ست.
نمی‌فروشم روحَم رو با هیچ تاجی،
من وارثِ راستیَم، نه دروغِ سیاسَت‌بازی.
بگو به اونا که تاریخو فروختَن،
که این نسل دیگه ساکت نمی‌مونه، سوختن!
بگو پارسی برگشته با آگاهی،
با صدای آزادی، نه با دروغ و تَباهی.
🎵 کورس (Hook):
من ایرانی نیستم، من پارسی اَم
از ریشه‌ی نورَم، از روحِ خُدام
اِسمَمو عوض کردن ولی هنوز اینجام
من صدای تَمَدُنِ هَفت‌هزار سالَم.
من ایرانی نیستم، من پارسی اَم
با داف و دف و شعله‌ی نیاکانم
تاریخِ منُ نمی‌تونن پاک کنن،
چون حقیقت از خاک، دوباره برمی‌خیزه با نامَم.
🔥 Outro:
نه شرقی اَم، نه غربی اَم، من خودِ نورَم،
از خاک تا آسمون، هنوز به کورُش مغرورَم.
به زبان پارسی، حقیقتو فریاد می‌زنم —
ما دوباره نوشتیم تاریخ ُ، این بار با روح و قلم.
